Jak urządzilam swój taras, żeby był drugim salonem

Nie spodziewałam się, że największym wyzwaniem będą goście na noc. W mieszkaniu mamy tylko sypialnię, a kanapa w salonie jest wygodna, ale nie ma sensu rozkładać jej na jedną osobę. Wtedy wpadłam na pomysł, żeby na tarasie postawić coś, co spełni funkcję dodatkowego łóżka – ale tylko na ciepłe noce. Znalazłam wersalkę ogrodową z technorattanu, która po rozłożeniu daje płaską powierzchnię. Nie ma co prawda stelaz listwowy jak w normalnym łóżku, ale materac piankowy o grubości 12 cm jest na tyle miękki, że można na nim spać bez bólu pleców. Do tego dołożyłam gruby koc i poduszkę, a całość zabezpieczyłam pokrowcem przeciwdeszczowym. Goście byli zachwyceni, że mogą spać pod gwiazdami, a ja miałam spokój, że nie muszę przekładać nikogo do salonu.

Największym wyzwaniem okazało się przechowywanie. Na tarasie nie mam żadnego schowka, a poduchy, koce i podręczne akcesoria trzeba gdzieś trzymać. Zaczęłam od zakupu skrzyni ogrodowej, ale szybko okazała się za mała. Wtedy przypomniałam sobie, że w salonie mam kanapę z funkcją spania, która ma wbudowany schowak na pościel. Pomyślałam, że podobne rozwiązanie sprawdziłoby się na tarasie, gdybym tylko znalazła mebel z takim udogodnieniem. Ostatecznie postawiłam na ławkę skrzyniową z siedziskiem unoszonym na gazowych amortyzatorach. Mieści się w niej wszystko – od zapasowych pledów po gry planszowe i butelki z wodą. Do tego jest na tyle długa, że czasami służy jako dodatkowe siedzisko dla gości. Zabezpieczyłam ją impregnatem do drewna, bo mimo że producent obiecywał odporność na warunki atmosferyczne, wolałam dmuchać na zimne.

Pamiętam doskonale moment, kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania z rynku wtórnego. Salon miał zaledwie osiemnaście metrów, a ja chciałam, żeby był przytulny i reprezentacyjny jednocześnie. Dywany do salonu stały się dla mnie wtedy prawdziwym wyzwaniem. Nie chciałam kupić czegoś, co za rok będzie wyglądać jak przetarta ścierka, ale też nie miałam budżetu na designerskie cuda z najwyższej półki. Przeszłam przez wiele wpadek, zanim zrozumiałam, na co naprawdę zwracać uwagę. Dziś wiem, że wybór odpowiedniego dywanu to nie jest kwestia przypadku, ale przemyślanej decyzji, która wpływa na całą aranżację. Jeśli masz podobny problem, usiądź wygodnie - podzielę się swoimi doświadczeniami.

Prawdziwym game-changerem okazał się zakup mebla z tapicerką welurową. Brzmi to szalenie na taras, ale znalazłam fotel z technorattanu, który ma siedzisko wykończone welurem odpornym na promieniowanie UV i wilgoć. Jest niesamowicie miękki i elegancki, a przy tym nie nagrzewa się tak jak skóra czy ciemne tworzywo. Postawiłam go w kącie tarasu, obok małego stolika kawowego. To moje ulubione miejsce do czytania książek przy porannej kawie. Okazało się, że welur jest praktyczny – plamy z kawy czy soku znikają po przetarciu wilgotną ściereczką, a kurz nie osiada tak łatwo jak na gładkich powierzchniach. Na zimę chowam go do piwnicy, żeby nie niszczał pod śniegiem, ale przez resztę roku służy niezawodnie.

Prawdziwy problem pojawia sie, gdy mieszkanie jest male, a trzeba pomalowac sciany bez wynoszenia calego wyposazenia. W mojej kawalerce, gdzie kanapa z funkcja spania stala pod jedna sciana, a wersalka pod druga, nie mialam jak przesunac mebli. Zamiast tego okleilam je folia malarska i mocna tasma. To bylo meczace, bo trzeba bylo dokladnie zabezpieczyc kazdy centymetr tapicerki welurowej na kanapie. Farba kapnela mi na podloge, wiec polecam tez rozlozyc grube kartony lub plandeke. Innym razem, gdy malowalem sciany w pokoju z materacem piankowym na stelazu listwowym, przykrylem lozko starym prześcieradlem i folia babelkowa, by uniknac zabrudzen. Malowanie scian w malym mieszkaniu to logistyczne wyzwanie, ale daje sie ogarnac.

Kolor i wzór to osobna historia. Błękitny dywan z geometrycznym deseniem kupiłam w przypływie odwagi, myśląc, że ożywi szarą kanapę. Po dwóch tygodniach miałam go dość - wzór kłócił się z każdą poduszką i zasłoną. Teraz wiem, że bezpieczniej jest postawić na stonowane barwy, które łatwo dopasować do reszty. Beż, szarość, ciepły brąz czy odcienie ecru to klasyki, które nigdy nie wychodzą z mody. Wzory mogą być, ale lepiej, żeby były subtelne, jak delikatne marmurkowanie czy drobne paski. W przypadku małego salonu jasne dywany do salonu optycznie powiększają przestrzeń, ale wymagają częstszego czyszczenia. Jeśli masz dzieci lub zwierzęta, ciemniejszy odcień z drobnym wzorem zamaskuje codzienne zabrudzenia.

Kiedy przeprowadziłam się do mieszkania z tarasem, myślałam, że to będzie raj. Prawda okazała się brutalna – betonowa płyta o wymiarach 3 na 4 metry, bez cienia, bez osłony od wiatru. Przez pierwszy sezon stał tam tylko plastikowy stół i dwa krzesła, które rdzewiały po dwóch deszczach. Zaczęłam szukać rozwiązań, które sprawią, że to miejsce będzie faktycznie używane, a nie tylko oglądane z okna. Zależało mi na tym, żeby taras stał się naturalnym przedłużeniem salonu, zwłaszcza latem, kiedy w mieszkaniu robi się duszno. Postawiłam na meble, które wytrzymają zmienne warunki, ale jednocześnie będą miękkie i zachęcające do siedzenia. Wybór padł na zestaw z technorattanu, bo nie boi się wilgoci i słońca. Do tego dołożyłam grube poduchy z wodoodpornym wypełnieniem – takie, które można wynieść do domu na noc, żeby nie nasiąkły rosą.